چرا زیردریایی های دیزلی هنوز بازنشسته نشده اند؟
عملکرد زیردریایی دیزلی بر استفاده از موتورهای دیزلی برای شارژ باتری و موتورهای الکتریکی برای حرکت زیر آب استوار است. موتورهای دیزلی فقط در سطح یا نزدیک آن فعالیت میکنند.
موتورهای دیزلی برای احتراق به هوا نیاز دارند، اما زیردریاییها در زیر آب حرکت میکنند. زیردریاییهای دیزلی چگونه این تناقض را حل کرده و چرا هنوز از رده خارج نشدهاند؟
تأمین هوای زیردریایی و اسنورکلینگ
هوای مورد نیاز زیردریایی با بالا آمدن به سطح یا استفاده از اسنورکل (لولهای در سطح آب) تأمین میشود. اسنورکل هوای موتورها را فراهم و گازهای خروجی را دفع میکند. این روش امکان شارژ باتریها را در حین پنهان ماندن میدهد، اما با محدودیت سرعت و آسیبپذیری همراه است.
پیشرانش الکتریکی و محدودیتهای زیر آب
در زیر آب، زیردریایی دیزلی کاملاً الکتریکی عمل میکند. پیشرانش توسط موتورهای الکتریکی با انرژی باتریها تأمین میشود. مدت زمان فعالیت زیر آب به سرعت بستگی دارد؛ سرعت کم دوام روزها را میدهد، اما سرعت بالا فقط برای چند ساعت ممکن است.
سیستم هوارسانی و اگزوز دیزلی
موتورهای دیزلی به جریان هوای ثابت نیاز دارند. موتورهای دوزمانه از فرآیند «اسکاونجینگ» (Scavenging) برای پر کردن سیلندرها با هوای تازه و خارج کردن گازهای خروجی استفاده میکنند. هوای تازه توسط دمندهها وارد و گازهای سوخته از طریق سیستمهای خنکشونده و بیصدا تخلیه میشوند.
ضرورتهای بالا آمدن زیردریایی به سطح
زیردریاییها علاوه بر شارژ باتری و تأمین هوا، برای برقراری ارتباط (سیگنالهای رادیویی در آب عمیق منتقل نمیشوند)، تأمین غذا، مراقبتهای پزشکی و نگهداری سیستمهای مکانیکی باید به سطح بیایند. مقررات، بقای حداقل ۶ روزه خدمه در صورت عدم امکان بالا آمدن را تأیید میکند.
زیردریاییهای دیزلی مدرن؛ ادامه حیات پنهان
پیشرفتهای موتور و سیستمهای پیشرانش مستقل از هوا (AIP)، به زیردریاییهای دیزلی مدرن اجازه داده تا مدت زمان بیشتری زیر آب بمانند و صدای کمتری تولید کنند. این زیردریاییها هنگام کار با باتریها تقریباً بیصدا هستند که مزیت بزرگی در عملیاتهای ساحلی است. آنها با جداسازی تولید نیرو از حرکت زیر آب، کنترل هزینه و پنهانکاری را فراهم میکنند.
منبع: گجت نیوز
