وداع با آجر و آهن سکونت در موجودات زنده راهی برای نجات زمین
تصور کنید بهجای خرید مصالح ساختمانی، چند بسته "بذر هوشمند" بخرید و پس از چند ماه، صاحبخانهای مستحکم و مدرن شوید.
تصور کنید بهجای خرید مصالح ساختمانی، چند بسته “بذر هوشمند” بخرید و پس از چند ماه، صاحبخانهای مستحکم و مدرن شوید. این دیگر یک رویای دور نیست؛ این واقعیت مهندسی در عصر جدید است.
آیا ساختمانها هم میتوانند مثل بدن انسان خودشان را ترمیم کنند؟ در فوریه ۲۰۲۶، اولین شهرک بیولوژیک جهان افتتاح شد تا ثابت کند خانهها دیگر نباید بیجان باشند.
قارچهای مهندسیشده
قرنهاست ما انسانها برای ساختن پناهگاه، طبیعت را تخریب کردهایم. اما در سال ۲۰۲۶، ورق برگشته است. دانشمندان با استفاده از ترکیب «قارچهای مهندسیشده» و «باکتریهای کلسیم ساز»، نوعی متریال ساختمانی تولید کردهاند که نهتنها با محیطزیست سازگار است، بلکه مانند یک موجود زنده رشد میکند. این خانهها نفس میکشند، دمای خود را تنظیم میکنند و جالبتر از همه، اگر ترک بخورند، خودشان را ترمیم میکنند. در این گزارش، به دنیای «معماری زنده» سفر میکنیم؛ جایی که خانه شما، بخشی از اکوسیستم سیاره زمین است.
این باکتریها آجر میسازند
در قلب این فناوری که به «بایو – سمنت» (Bio-cement) شهرت یافته، نوعی باکتری خاص قرار دارد که با تغذیه از مواد مغذی و ترکیب با ماسه، کلسیم کربنات تولید میکند. این فرایند دقیقاً مشابه همان چیزی است که صدفها در دریا برای ساختن پوسته سخت خود انجام میدهند. در پروژههای سال ۲۰۲۶، مهندسان قالبی موقت از پارچههای نانو میسازند و این باکتریها را درون آن رها میکنند. در عرض کمتر از ۴۸ ساعت، پارچه نرم به دیواری سختتر از بتن سنتی تبدیل میشود.
خانهای که با شما نفس میکشد!
یکی از شگفتیهای خانههای بیولوژیک، سیستم تهویه طبیعی آنهاست. پوسته این ساختمانها از “میسلیوم” (ریشههای قارچ) تقویتشده ساخته شده است. این ماده دارای منافذ میکروسکوپی است که به طور هوشمند عمل میکنند؛ در روزهای گرم باز میشوند تا هوا جریان یابد و در روزهای سرد منقبض میشوند تا گرما را داخل خانه حبس کنند. ساکنان این خانهها میگویند کیفیت هوای داخل ساختمان، فراتر از هر سیستم تهویهمطبوعی است که تابهحال تجربه کردهاند.
پایان هزینههای تعمیرات؛ دیوارهای خود – ترمیمشونده
بزرگترین معضل ساختمانهای قدیمی، ترکخوردن و فرسودگی بود. اما در خانههای سال ۲۰۲۶، باکتریهای محبوس در دیوارها در حالت “خواب” باقی میمانند. بهمحض اینکه ترکی در دیوار ایجاد شود و آب یا رطوبت به داخل نفوذ کند، این باکتریها بیدار شده و با تولید کلسیم جدید، ترک را پر میکنند. این یعنی عمر مفید این ساختمانها میتواند به بیش از ۲۰۰ سال برسد، بدون اینکه حتی یک ریال هزینه تعمیرات بنایی داشته باشند.
تولید اکسیژن و تصفیه آب در ساختار بنا
این خانهها تنها یک سرپناه نیستند، بلکه یک تصفیهخانه فعال محسوب میشوند. لایههای بیرونی بعضی از این خانهها با جلبکهای فتوسنتزکننده پوشانده شده است. این جلبکها دیاکسیدکربن محیط را جذب میکنند و اکسیژن خالص به داخل اتاقها میفرستند. همچنین، سیستم فاضلاب این خانهها بهگونهای طراحی شده که ریشههای گیاهی بهکاررفته در پی ساختمان، آب خاکستری را تصفیه کرده و دوباره به چرخه مصرف (برای آبیاری یا شستوشو) بازمیگردانند.
حل بحران مسکن و آلودگی هوا
خانههای زنده نهتنها پاسخی به بحران مسکن و آلودگی هوا هستند، بلکه آرامش روانی عجیبی را به ساکنان خود هدیه میدهند. زندگی در سازهای که رشد میکند و نفس میکشد، پیوند گمشده انسان مدرن با زمین را دوباره برقرار کرده است. شاید در آیندهای نزدیک، بهجای “ساختن” شهرها، شاهد “کاشتن” آنها باشیم.
منبع:همشهری آنلاین
